هنوز قبول نکردم. هنوز دارم با خودم کلنجار میرم. دلایلی که روزنامه ها میارن هنوز منو قانع نکرده، هرچند می دونم خیلیاش منطقیه! دارم درباره حاشیه های جدید پرسپولیس و قطبی حرف میزنم.
به طور کلی مربیان دنیا ۲ دسته اند. یه دسته که بیشتر دنبال دلالی اند و دسته دیگه بیشتر دنبال پیشرفت تو عرصه علمی فوتبال. شاید هر دو دسته تا حدودی درآمد خوبی داشته باشن اما این دیگه انتخاب خود شخصه که فقط پول براش مهم باشه یا خود فوتبال. خیلی از بازیکنان بزرگ فوتبال دنیا وقتی وارد عرصه مربیگری میشن از اسم بزرگشون استفاده می کنن و اکثرا با تیمهایی که مدیرانشون برای فرار به جلو می خوان از اسم بزرگ این مربیان استفاده ( بخونین سوئ استفاده ) قرارداد میبندن. از مشهورترین مربیان این عرصه که اتفاقا هردوشون هم به ایران اومدن و حسابی هم به جیب زدن میشه به پیر لیت بارسکی و آری هان اشاره کرد. گاها خیلی از مربیان خوب دنیا هم هستن که با وجود نتایج خوبی که میگیرن همیشه این اتهام بهشون زده میشه که از اعتماد مدیران سوئ استفاده میکنن و با خرید چند بازیکن ضعیف از طریق دلالها ( که شاید خیلی هم کم بازی کنن ) پول خوبی به جیب میزنن. معروفترین فرد این دسته هم سام آلاردایس مربی سابق بولتون و نیوکاسله که حتما میدونین یکی از موارد اتهامش هم یه آندانیک تیموریان خودمون بر میگرده! در مقابل این دسته کسانی هستن مثل سر الکس فرگوسن و آرسن ونگر که همه میدونن وقتی یه بازیکن ۱۷ ساله رو از یه باشگاه معمولی هم میخرن ، باید صبر کرد و ارزش واقعی این بازیکن رو چند وقت بعد دید!
اما افشین قطبی جزو کدوم دسته است. قطبی همون کسیه که سالها با پیم فربیک و دیک ادووکات و گاس هیدینک کار کرده و این بزرگان هم کارشم تایید کردن و همین مربی بود که پرسپولیس رو بعد از چند سال قهرمان لیگ کرد، اونهم با اون ادبیات و شخصیت دوست داشتنی که کل لیگ مارو تحت تاثیر قرار داد. از طرف دیگه یه مروری به بازیکنایی که مستقیما خود قطبی اصرار به خریدشون داشته هم یه تصویر دیگه به ما میده ( اینها همه بازیکنان محبوب قطبی اند، نه بیشتر و نه کمتر) :
آماندا( ۱ بازی در نیم فصل)، ماته ( ۳-۴ بازی مفید در نیم فصل)، مارکو ( بدون مدرک مربی گری ) و در نهایت پائولو روبرتو در کارمو.
من فکر می کنم قطبی هم مرد خوبیه و هم مربی خوبی . اما احتمالا فوتبال مملکت ما و مدیرانش رو خیلی در پیت دیده ( که هستن ) و فکر کرده تو این فوتبال اینقدرها هم مهم نیست که همه بازیکنانی که می خری فوتبال بلد باشن! اما مطلب مهمی هست که قطبی اصلا بهش توجهی نکرده بود و اونهم این مطلبه که ما با همه ضعفهایی که تو عرصه های مدیریتی و رسانه ای و تاکتیکی و ... داریم ، یه موجودی داریم که نباید دسته کم گرفتش، اون موجود هم کسی نیست جز عادل خان فردوسی پور!
